Emzirmeyi bıraktım evet çok düşündüğüm streslendiğim bir konuydu bu.
Defne Ada ilk doğduğunda hemen emzirmiştim, Bebeğini emzirebilmek bir anne için müthiş bir duygu. Tarifi zor, yaşanılası bir duygu. Doğum iznimde evde olduğumdan evde her istediğinde sürekli emziriyordum ve bu durum beni çok mutlu ediyordu. Anne sütü bulunmaz bir besindi. Doktorumuz yanılmıyorsam 7-8 aylıkken gece emzirmelerini azaltmamı söylemişti. Ben dinlemedim daha doğrusu yapamadım diyelim. Çünkü emzirmek Defne Ada ve benim aramda büyüleyici bir iletişimdi. 10 aylıkken işe başladım. Gündüzleri hiç meme aramayan kızım ben eve geldiğimde direk beni odaya götürüyor ve emmek istiyordu. Geceleri ise 45 dakika ya da 2 saat arayla kalkıyor ve emmek istiyordu. Ne kadar uykusuz kalsam da bu düzene alışır olmuştum. 2 yaşına kadar emzirmeliyim diyordum. Böyle düşünmemde ki diğer etkende sevgili kızımın süt, yoğurt ve peynir üçlüsünden hiç birisini istemeyişiydi. Kalsiyum ihtiyacını da benden karşılıyor diyordum.
Ama 20 aylık olduğunda işin rengi değişmeye başladı, ihtiyaçtan çok bağımlılık olamaya başlamıştı. Her ağladığında meme diyordu, yer mekan fark etmiyordu birazdan desem de ağlama krizine giriyordu meme meme diye. Geceleri zaten sık kalkan kızım artık memede 1 saati aşkın süre kalıyordu. Bıraktırmayı çok istiyordum ve ilk denememde bant yapıştırdım ve durumu anlattım ama gece çok ağlayınca dayanamadım ve verdim. O an ikimizden de mutlusu yoktu. Her zaman emerek uyuduğu için, o gece meme alamayınca gece yarısını geçmişti ki sürekli ağlıyordu memeyi verince hemen uyudu. En büyük yanlışlarımda biri de emzirerek uyutmak oldu. Biraz daha emzirmeye devam ettim ama artık bende dayanamadığımı fark ettim.
Bir aydır meme vermiyorum kızım da istemiyor. Radikal bir kararla bir hafta sonu sabahı meme istediğinde düştüğümü ve memenin uf olduğunu, ağladığımı söyledim. Görmek istedi tabi ki bantlamıştım koli bandıyla. Çok güzel anladı ve sustu. Gündüz her sorduğunda aynı cevabı verdim. Düştüm acıyor, uf oldu dedim. Ama akşam uykusu yaklaştığında kıyamet kopmaya başladı meme meme diye tutturdu ve cevabım ona yeterli gelmedi. Çizgi film izleyerek uykuya daldı. Gece sürekli kalkıp istiyordu ve hep aynı cevabı veriyordum. Ne su ne süt hiç bir şey istemiyordu ağlaya ağlaya sızıyordu artık. İlk 3-4 günümüz böyle geçti sonraki günler daha sakindik. Çizgi film izleyerek uyumaya da alışmıştı. Ama kimi görse "anne, meme, uf, acıyor" diye anlatıyordu. 10 günü geçtiğinde ise hiç istek kalmadı diyebilirim. Halan daha sorsanız uf oldu diye anlatır.
Açıkçası daha da zorlanacağımı düşünmüştüm yine de bıraktırma sürecimiz çok kolay geçti diyebilirim. Tabi eşimin de desteği oldu. Kızım sürekli ağladığında geceleri özellikle destek şarttı. Yanınızda her ağladığında "ver memeyi ağlatma sussun" diyenler varsa işiniz çok daha zor olabilir. Ben annemleri de tembihledim sakın dedim, ağlasa bile karışmıyorsunuz. Büyükler torunlara karşı daha kıyımsız oluyorlar. Memeyi bıraktıktan sonra gece uykularımız da düzene girdi ve ben artık daha mutluyum. Emzirmek çok güzel hissi bir duygu fakat gerektiği kadar bebek her istediğinde verildiğinde özellikle geceleri, bıraktırmak da böyle sancılı oluyor işte. Emzirmeyi bıraktırmak istiyorsanız kararlı olmanız şart.
