Evet 1 yaş tam bir dönüm noktası gibi geliyor bana, Defne Ada'nın bebeklikten çocukluğa geçiş dönemi. Hemen geçmesin ama yaaa, şimdiden minicik hallerini özledim bile.İlk ses çıkarışları, ilk gülümseyişi, ilk dikkatli bakışı,emekleyişi derken zaman geçti. Artık o 1 yaşında bir hanımefendi.
Dr.amcamız 18 aya kadar beklememiz gerektiğini söyledi panik yok, olabilirmiş.
Boyu 74cm, kilosu 9700, baş çevresi 46 cm. Her şey normal.
Biraz cadı olduğundan bahsettim. Bu dönemlere yaş sendromu, yaş dönümü denilirmiş. Geçici olduğunu söyledi ve bu dönem her bebekte inatçılık ve cadılık olurmuş :)
Kan tahlili yaptırmamız gerekiyormuş.Peki dedik, laboratuvara indik elinden kan almak gerekiyormuş. Aman Allahım o nasıl kan almak yahu çocuk ağlamaktan morardı, nefesi kesildi öksürmeye başladı ama kan alma hala bitmedi. Bitsin artık diyorum, birde beni suçlamazlar mı ben tutamamışım da bilmem ne. Neyse ki bitti ama benim de sinirler bitti. o an o hemşireye girişmemek için zor durdum. Çok zordu, bir daha o şekilde kan vereceğimiz hiç sanmıyorum. Aşılar bile daha kolay.
Ah bir de gece uykularımız var ki sormayın. Küçükken çok iyiydik 3-4 saat kesintisiz uyurdu. Simdiler de en fazla 2 saat uyuyor ve ağlayarak uyanıyor, meme de sakinliyor. Buna çare bulmam lazım ama nasıl. Doktorların yöntemini yapamadım ben.Gece ağlasa da belli dakika aralıklarla alma falan falan. Ama yok bana göre değil o kadar ağlamasına hemde gecenin bir vakti dayanamıyorum. Biraz da vicdan yapıyorum şuan. Gündüz işte olduğum için, ememiyor, akşam ve gece emiyor sadece. Sizin bildiğiniz yöntemler var mı acaba.
